من يک گربه هستم.گربه اي که هرروز در برابر آماج حمله هاي انساني مي ايستد و مبارزه ميکند.براي ما کلمه پيشت ديگر معني خاصي نميدهد.اين کلمه بدين معني است که انسانها آنقدرخودخواه هستند که دوست ندارند ما را ببينند.هرگاه يک انسان يک گربه را ميبيند,هرچقدر با او فاصله داشته باشد او را پيشت ميکند.و ما ميدانيم اگر فرار نکنيم جوابمان سنگ يا لنگه کفش خواهد بود.

اي انسانها!آيا تابحال سردتان نشده است؟پس چرا نميگذاريد در زيرزمين خانه هايتان و يا درون ماشينتان بخوابيم؟مگر ما حق زندگي نداريم؟درست است که نژاد ببريان از نژاد ابوالبشر پشمالو تر است.اما آيا اين دليل بر اين ميشود که ما سرما را حس نکنيم؟مگرمن چه گناهي کرده بودم که وقتي در زيرزمين حسن کله پز بودم,چند بچه تخس جلوي در تجمع کردند و بعد از پيدا کردن من حسابي کتکم زدند؟يا چرا يکي ازدوستان مرا ۲ هفته در يک زير زمين حبس کرديد؟آيا پناه آوردن به شما جوابش اينست؟

اُف برشما!مگرخودتان خواهر مادر نداريد که وقتي مي بينيد ما جفت گيري ميکنيم تمام کارهايتان را ول ميکنيد و به ما نگاه ميکنيد؟زنان ما از شرم رويشان را به زمين ميدوزند تا اين صحنه را نبينند.خودتان وقتي اينکار را باهم ميکنيد درخفاست و دوست نداريد فردي متوجه بشود.اما تا نوبت به ما ميرسد بقيه را هم صدا ميزنيد تا تماشا کنند.واقعا اين غيرت انسانهاست؟

ما گربه ها از آب بدمان ميايد.آنوقت شما روي ما آب جوش ميريزيد؟مگرمريضيد؟مگر درد دارید؟خوب است روي خودتان آب جوش بريزند؟اين چه ظلمي است که ميکنيد؟

ما ملتمسانه از شما خواهش ميکنيم بچه هاي خود را خوب تربيت کنيد.چرا بايد هر وقت از کنار يکي از آنها رد بشويم شروع به سنگ اندازي به ما بکنند.روزي از کنار پسري ردشدم.بادستانش اشاره اي کرد.من چون دور بودم فرار نکردم.ناگهان ناراحت شد و از اين جسارت من آنقدر عصباني شد که دو کوچه دنبالم دويد.آيا ما وظيفه داريم تا ما را پيشت مي کنيد يا به ما نگاه چپ ميکنيد فرار کنيم؟اين چه فلسفه ايست؟مگر شما ساواکی هستيد؟

مگر نميدانيد ما چقدر مفيد هستيم؟ما مفيد تريم يا موشها؟اگر ما نباشيم که موشها پدرتان رادرخواهند آورد.اين چه اشتباهي است که شما سگها را به موجودات ملوس و زيبا ترجيح ميدهيد.سگها از صبح تا شب ميخوابند و به در و ديوار نگاه ميکنند.و به ذهن شما تلقين کرده اند که دارند نگهباني ميدهند.اشتباه نکنيد آنها موجوداتي مفتخور هستند.شما را گول زده اند.سگها را از خانه بيرون کنيد و ما را به درون خانه بياوريد.نه تنها همدم شما خواهيم بود بلکه با ملاست خودشما را به وجد خواهيم آورد.

زني از انسانها ميخواست زايمان کند.سريع او را به بيمارستان رساندند و در برابر جيغ و داد او نه تنها چيزي نگفتند,بلکه قربان صدقه او نيز رفتند.اما ما گربه ها هرگاه ميخواهيم زايمان کنيم و از شدت درد فرياد بکشيم.چنين جوابي مي شنويم.
-اي مرگ.
-سکينه آب جوش بذار.
-باز اين گربه ها آمدند اينجا بچه شان را بزايند.
-اصغر يادت باشه فردا بريم بچه هاشو بدزديم.

آري.اين سرنوشت ماست که بايد تا زايمان ميکنيم بچه هايمان را از ما جدا کنند و هرکدام را يک نفر بزرگ کند.مگر آنها بچه هاي شما هستند.
آيا ميدانيد جدا کردن کودکي از مادرش چه گناهي دارد؟